GekOpBestek.nl is regelmatig te vinden in de media.
Lees hieronder de artikelen over gekopbestek.nl:
GekOpBestek is dit jaar te vinden in het kerstboek van vtwonen
met een artikel over zeldzaam bestek:
Zeldzaam bestek
Uit liefde voor mooi tafelen ontstond
Gek Op Bestek, een unieke webshop gespecialiseerd in tweedehands bestek.
Wat ooit een hobby was, groeide uit tot één
van de grootste bestekwebshops van Nederland.
Hier vind je zeldzame stukken die al jaren niet meer gemaakt worden.
Geef je tafel karakter.
gekopbestek.nl
Gekopbestek in artikel van het designmuseum
Onlangs werd gekopbestek door journalist, schrijver & archeoloog Ruurd Kok, in opdracht van het Designmuseum in den Bosch geïnterviewd wat resulteerde in een prachtig artikel: "Van mes tot vork: de ontwikkeling van bestek".
Lees hier het hele artikel.
Gekopbestek.nl in artikel Elsevier STIJL:
Ruud Deijkers schreef in het Elsevier STIJL (December 2018) een prachtig artikel: "Beschaafd met bord en bestek".
Waar gekopbestek.nl is geïnterviewd en heeft meegeholpen aan het verstrekken van informatie over bestek.
Uitleg; Wat is nu precies het "Haags Lofje". In het top tijdschrift Seasons.
Tijdschrift Seasons vroeg GekOpBestek wat nu een ècht Haags Lofje is;
Mogelijk dineerde uw oma ermee. Of uw ouders.
Maar ook tegenwoordig is dit bestek, dat al in de achttiende eeuw werd gemaakt, nog onveranderd populair.
Dus misschien ligt het vanavond gewoon naast uw bord: Haags lofje. Waarom heet het zo?
Het 'lofje' is de aanhechting van de 'bak' van de lepel en de 'spiegel van de vork aan de steel.
Vroeger werden deze twee componenten namelijk apart gemaakt en daarna aan elkaar gesoldeerd: de aanhechting werd mooi afgewerkt met een 'lofje, een sierlijk afdek-ornament
dat ook gehandhaafd bleef toen het bestek later in één geheel vervaardigd werd en het lofje eigenlijk geen functie meer had. Het oudste lof dat we kennen, is het langgerekte, spitse 'staartlof, maar in de loop der tijd ont-stonden er andere lofjes en bestekvormen die afhankelijk van de lofjesvorm en/of productieplaats bijvoorbeeld Amsterdams lof, dubbel Amsterdams lof, Rotterdams lof. Utrechts lof, hartenlof en hooglof heetten.
Het Haagse bestek, met een druppelvormig lofje, was het meest verfijnd en dat is waarschijnlijk de reden dat het 20 populair is gebleven. Wie nu een moderne lepel of vork van Haags lofje omdraait, zeker als het om de goedkopere, verzilverde of edelstaalversies gaat, ziet vaak helemaal geen lofje meer: de vorktanden en lepelbak lopen volkomen glad over in de steel. Daardoor is in de loop der tijd de misvatting ont-staan dat het 'lofje' de sierverdikking aan de onderkant van de steel is. Zelfs bestekwinkels maken deze fout. Maar helaas: de meeste Haagse lofjes zijn tegenwoordig lofjesloos. Meer informatie:
Zie "Haags Lofje" in het GekOpBestek-ABC
"Zilveren zoutlepels van toen" in Ariadne at Home
In augustus 2013 schreef Margreet van Schalk voor Ariadne at Home een bijzonder artikel over (nu onbekende) zoutlepeltjes;
Zout is tegenwoordig een product dat we dagelijks gebruiken en dat altijd voor handen is.
Maar tot de 20ste eeuw was de smaakversterker en het conserveermiddel een luxeproduct.
Het was toen nog niet bekend dat ook Nederland zout in de bodem had en dus werd dit mineraal geïmporteerd, waardoor de prijs hoog was en lang niet iedereen het zich kon veroorloven.
Toen zout ook in Nederland werd gevonden, werd het betaalbaarder.
ijf van Lieshout verkoopt via zijn site gekopbestek.nl allerlei zilveren bestek, waaronder ook zoutlepeltjes.
IJf: "Vanaf de 17de eeuw konden rijke mensen zich zout veroorloven tijdens de maal-tijd.
Om het mooi op tafel te kunnen zetten, lieten ze er door de zilversmid zilveren zout-schaaltjes voor maken.
" Vaak werden de schaaltjes aan de binnenkant voorzien van een dun laagje goud, omdat zilver na verloop van tijd door zout wordt aangetast. Vanaf de tweede helft van de 18de eeuw werden de schaaltjes voorzien van een blauw glazen binnenbakje.
Om het zout over het eten te verdelen, werd bij deze schaaltjes een zilveren, ivoren of benen zoutlepeltje gemaakt.
IJf: "Deze zoutlepeltjes werden apart bij de smid besteld. Soms zat een lepeltje standaard bij een schaaltje." Rond 1950 begonnen de zoutschaaltjes te verdwijnen omdat het strooivaatje werd geïntroduceerd.
Tot die tijd zijn er vele zoutlepeltjes vervaardigd door bestekfabrikanten als Gero en Sola, maar ook zilveren lepeltjes gemaakt door zilversmeden.
IJf: "Echt heel zeldzaam zijn zoutlepeltjes dus niet, ook omdat ze over de hele wereld werden gemaakt.
Maar een echt oud lepeltje vinden, is nog best een kunst. Kleine zilveren voorwerpen van voor 1800 zijn sowieso zeldzaam, omdat die snel kwijt-raakten of met het dinerafval in de vuilnisbak verdwenen.
" Een geliefd verzamelaarsobject werden ze voor hoofdredacteur Aty Luitze, die haar schatten uitleende voor de foto's. "Mijn eerste zoutlepeltje heeft de vorm van een visje en heb ik op een brocantemarkt in Utrecht gevonden.
Dat was het begin van een zoektocht die nog steeds voorduurt.
Zoutlepeltjes zijn meestal handgemaakt en daardoor zo authentiek. Zilversmeden leefden zich er helemaal op uit. Soms zie je waar een lepeltje vandaan komt, in de jaren 50 werden lepels vaak versierd met een gebouw.
Maar ik heb er ook die eruitzien als een tuinspade, een soeplepel of waarvan de lepelkom is gemaakt van een oude munt. En ik ben dol op exemplaren in art-decostijl!
Mijn zout-lepeltjes komen overal en nergens vandaan.
In Nieuw-Zeeland vond ik twee Chinese lepeltjes, een met een slang en een met een entreepoort van een Chinese wijk.Mijn mooiste souvenirs! Het meest gehecht ben ik aan het cadeautje van mijn overleden ouders, twee lepels met een afbeelding aan het eind van het heft van een koning en een koningin."
Te koop?
ijf van Lieshout heeft jaren in de horeca gewerkt, waar hij gefascineerd raakte door de enorme variatie in bestek.
"Voor elk etenswaar bestaat er wel een eigen vork, mes, lepel of couvert.
Al die modellen, soorten en maten verzamel ik. En ik ben me steeds meer gaan verdiepen in zilveren bestek en de geschiedenis daarvan.
Toen mijn verzameling een beetje uit de hand begon te lopen, startte ik mijn webwinkel gekopbestek.nl.
Ik verkoop bestek om mijn eigen verzameling steeds verder uit te breiden.
In de webshop zijn verschillende zoutlepels te vinden."
Weet waarvan je eet
Een lepel bestaat uit twee onderdelen. De kom, die ook wel blad of bak wordt genoemd, is het deel waarmee je op schept. Met het heft of steeltje houd je de lepel vast. Meer info vind je op gekopbestek.nl, met een uitgebreid ABC over bestek, zoals de oorsprong. het gebruik, stijlen en fabrikanten.